Kamera wewnątrzustna

Kamera wewnątrzustna (w języku gabinetowym nazywana torem wizyjnym) to sonda wielkości długopisu z własnym oświetleniem i obiektywem. Obraz zęba trafia z niej na monitor przy fotelu, w powiększeniu nieporównywalnym z tym, co pacjent zobaczy w lusterku.

Jej główna rola nie jest diagnostyczna, lecz komunikacyjna. Pacjent na własne oczy ogląda pęknięcie szkliwa, nieszczelne wypełnienie, ubytek próchnicowy czy stan dziąsła — zamiast przyjmować rozpoznanie na słowo. To zmienia rozmowę o leczeniu: decyzja przestaje być kwestią zaufania do lekarza, a staje się kwestią tego, co widać na ekranie.

Obraz można zapisać w dokumentacji pacjenta i porównać stan sprzed i po leczeniu.

Kamera pokazuje wyłącznie powierzchnie widoczne w jamie ustnej i nie zastępuje zdjęcia RTG. Próchnicy ukrytej między zębami, stanu korzeni ani zmian w kości nie da się nią ocenić — do tego potrzebne jest RVG, pantomogram lub CBCT.

W Centrum Stomatologii Ursynów kamera wewnątrzustna jest stałym elementem każdej konsultacji i drugiej opinii. Badanie prowadzi lek. dent. Aleksandra Zborzyńska.